Gyfeillion annwyl,
Wrth i ni groesawu Blwyddyn Newydd, rydym yn gwneud hynny gyda chalonnau llawn diolchgarwch i Dduw. Wrth edrych yn ôl dros y flwyddyn a aeth heibio, rydym yn cofio’r llawenydd a’r bendithion, ond hefyd yr heriau a’r profiadau heriol. Drwy bopeth, bu Duw yn ffyddlon. Bu ei ras yn ddigonol, ei gariad yn gyson, a’i bresenoldeb yn agos atom.
Mae’r Flwyddyn Newydd yn gyfle newydd – cyfnod o obaith, adnewyddiad, a dyfnhau ein hymddiriedaeth yn yr Arglwydd, rydym yn camu ymlaen gyda hyder, gan wybod fod Duw eisoes yn ein harwain i’r hyn sydd o’n blaenau.
Fel eglwys a gofalaeth, boed i ni ymrwymo o’r newydd i fywyd o weddi, cariad a gwasanaeth. Boed i ni dyfu fel cymuned o ffydd. Gadewch i’n geiriau, ein gweithredoedd, a’n hagwedd adlewyrchu Crist ym mhob agwedd ar ein bywydau. Boed i ni ofalu am ein gilydd, cryfhau ein hundod, a cherdded gyda’n gilydd mewn cariad.
Yn y flwyddyn sydd o’n blaenau, boed i ni fod yn olau i’r rhai o’n cwmpas – yn dosturiol tuag at y rhai mewn angen, yn feiddgar wrth rannu’r Efengyl, ac yn ffyddlon yn y pethau bychain. Er nad ydym yn gwybod beth fydd gan y flwyddyn newydd i gynnig rydym yn camu mewn ffydd, gobaith yn hytrach na phryder, ac ymddiriedaeth yn hytrach na phetruster.
Diolch i chi fel aelodau a ffrindiau’r eglwys am eich ffyddlondeb, eich gweddïau, a’ch cefnogaeth barhaus. Boed i’r Arglwydd eich bendithio a’ch cadw, a boed i’r flwyddyn newydd hon fod yn gyfnod o dwf ysbrydol, adferiad, a llawenydd yn Ei bresenoldeb.
Dymunaf flwyddyn newydd llawn bendithion arnoch a thrwy’r flwyddyn.
Penar sydd yn hawlio’r geiriau olaf hyn yn ei emyn;
Gwawriodd blwyddyn newydd eto,
o’th drugaredd, Arglwydd cu;
llaw dy gariad heb ddiffygio
hyd yn hyn a’n dygodd ni:
cawsom gerdded yn ddiogel
drwy beryglon blwyddyn faith;
gwnaethost ti bob storm yn dawel
oedd yn bygwth ar y daith.
Cofion a phob bendith
Dylan